Specjalizacje

Kancelaria oferuje Państwu szeroki wachlarz usług prawnych skoncentrowanych na interesie klienta oraz jego oczekiwaniach.

Rozwody / sprawy rodzinne

W obszarze prawa rodzinnego i opiekuńczego nasi prawnicy rozwodowi zajmują się m.in.

• sprawami rozwodowymi,
• podziałem majątku,
• ustanowieniem rozdzielności majątkowej małżeńskiej w tym z datą
wsteczną,
• projektami umów małżeńskich,
• reprezentacją przed sądem,
• przygotowywaniem planu wychowawczego,
• alimentami,
• ograniczeniem władzy rodzicielskiej,
• pozbawieniem władzy rodzicielskiej,
• ustaleniem kontaktów z dzieckiem,
• przeprowadzaniem postępowania o ubezwłasnowolnienie,
• ustanowieniem kuratora lub opiekuna,
• analizą opinii RODK.

Rozwód – podstawowe informacje

Pod pojęciem rozwodu i sądowego postępowania z nim związanego może kryć się wiele istotnych dla życia rodziny spraw równoprawnych dowodowo, czasem nawet bardziej absorbujących czasowo. Sprawy rozwodowe nie należą w praktyce do łatwych, sąd musi bowiem w wyroku rozwodowym czy orzekającym separację rozstrzygnąć o wszystkich ważnych sprawach rodziny, tj.
władzy rodzicielskiej,
ponoszeniu kosztów utrzymania i wychowania dzieci, a więc o alimentach,
sposobie i częstotliwości kontaktów z dziećmi,
sposobie korzystania ze wspólnego mieszkania przez okres zamieszkiwania w nim,
alimentach dla jednego z małżonków, jeśli zgłosi on takie żądanie.
W ramach sprawy rozwodowej sąd może nadto orzec o podziale wspólnego mieszkania, o eksmisji małżonka, który rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia przybywanie pod wspólnym dachem. Może wreszcie, na wniosek jednego z małżonków, przeprowadzić podział majątku wspólnego, jeśli nie spowoduje to nadmiernej zwłoki w postępowaniu.
Przydatne informacje o postępowaniu w sprawie o rozwód
Posiedzenia sądowe w sprawach rozwodowych odbywają się przy drzwiach zamkniętych, chyba że obie strony zażądają zgodnie publicznego rozpoznania sprawy, a sąd uzna, że jawność nie zagraża moralności. Na sali sądowej mogą się znaleźć jednak osoby zaufane – po dwie z każdej strony (mogą to być zarówno członkowie rodziny, jak i np. znajomi).
To co sąd musi ustalić w toku każdej sprawy o rozwód to:
– ile dzieci mają małżonkowie, w jakim wieku i jakiej płci,
– czy małżonkowie pozostają we wspólności majątkowej, czy też podpisali intercyzę,
– jakie są ich zarobki,
– czy ciąży na nich obowiązek utrzymania innych osób oprócz wspólnych dzieci;
– jakie są przyczyny rozpadu małżeństwa;
– czy uległy trwałemu zerwaniu wszystkie trzy więzi (emocjonalna, fizyczna, majątkowa) stanowiące o bycie              małżeństwa
Sąd może, jeśli uzna to za potrzebne, przeprowadzić wywiad środowiskowy dla ustalenia, w jakich warunkach żyją i wychowują się dzieci małżonków. W praktyce takie wywiady przeprowadzają kuratorzy sądowi.

Postępowanie dowodowe-wszystkie środki dozwolone?

W sprawie rozwodowej z wnioskiem o orzekanie o winie w rozpadzie pożycia małżeńskiego, kluczowe okazują się dowody właśnie tę winę wykazującą. Nie muszą być to jedynie dowody zdrady, przyczyną zawinionego rozpadu pożycia małżeńskiego może być bowiem choroba psychiczna małżonka, niegospodarność i nieodpowiedzialność, zmiana religii, przemoc fizyczna i/lub psychiczna, odmowa współżycia, opuszczenie/wyprowadzka, nieprzyczynianie się do zaspokajania potrzeb rodziny czy przemoc finansowa wobec małżonka.
Wykazanie winy okazuje się problematyczne, zwłaszcza, gdy okoliczności o niej stanowiące mają miejsce w czterech ścianach. Przydatne okazują się nagrania audialne kłótni, zdjęcia z ukrycia czy nawet wywiad prywatnego detektywa, który może zeznawać w sprawie również jako świadek. W sprawie o rozwód i separację obowiązuje generalny zakaz przesłuchiwania dzieci małoletnich do ukończenia 13-tego roku życia. Natomiast dzieci i wnuki rozstających się nie mogą być przesłuchiwane, jeśli nie ukończyły 17 lat. Nie wyklucza to możliwości ich informacyjnego wysłuchania przez sąd.
Postępowanie w sprawach o rozwód jest dwuinstancyjne, niemniej jednak od wyroków w sprawach rozwodowych wydanych w II instancji kasacja nie przysługuje.

Mimo prawomocnego oddalenia żądania pozwu lub separacji każdy z małżonków może ponownie wystąpić z takim żądaniem w razie zmiany okoliczności, które zdecydowały o takim wyniku sprawy. Gdy np. sąd odmówił rozwodu ze względu na dobro wspólnych małoletnich dzieci, taką okolicznością będzie uzyskanie przez nie pełnoletniości. W przypadku zaś gdy przyczyną oddalenia pozwu rozwodowego był sprzeciw wobec rozwodu małżonka niewinnego, taką okolicznością może być zgoda na rozwód albo urodzenie się dzieci z nieformalnego związku małżonka winnego rozstania.
Wyrok wydany w I instancji staje się prawomocny w terminie dwu tygodni od doręczenia wyroku z uzasadnieniem, a jeśli żadna ze stron nie zwracała się o uzasadnienie – w ciągu trzech tygodni od ogłoszenia wyroku. Wyrok II instancji staje się prawomocny po jego ogłoszeniu, ponieważ nie może być już kwestionowany (poza szczególnymi sytuacjami, gdy możliwe jest wznowienie postępowania.
Sprawy opiekuńcze – kilka słów o procedurze, czyli zanim wniesiemy sprawę do sądu
sprawy o ustalenie, ograniczenie, zakazanie i zmianę kontaktów nie mogą być wszczęte i toczyć się przed sądem opiekuńczym (rejonowym), jeżeli toczy się sprawa o rozwód, separację, unieważnienie małżeństwa. Wniosek złożony w toku tych spraw do sądu opiekuńczego podlega przekazaniu do sądu orzekającego rozwód, separację, unieważnienie małżeństwa.
właściwy rzeczowo jest sąd rejonowy, wydział cywilny lub rodzinny i nieletnich (art. 568 k.p.c. i art. 12 § 1 pkt oraz § 1a pkt 1 ustawy z 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych , tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 427 ze zm.);
miejscowo wyłącznie właściwy jest sąd opiekuńczy miejsca zamieszkania osoby, której postępowanie ma dotyczyć, a w braku miejsca zamieszkania – sąd opiekuńczy miejsca jej pobytu. Jeżeli brak i tej podstawy – właściwy jest sąd rejonowy dla m.st. Warszawy (art. 569 § 1 k.p.c.);
sprawy o kontakty z dzieckiem rozpoznaje sąd opiekuńczy w składzie jednoosobowym (por. art. 509 k.p.c.);
sąd opiekuńczy może zarządzić przeprowadzenie przez kuratora sądowego wywiadu środowiskowego, a także zwrócić się do właściwej jednostki organizacyjnej wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej o informacje dotyczące małoletniego i jego środowiska, a w szczególności dotyczące zachowania się i warunków wychowawczych małoletniego, sytuacji bytowej rodziny, przebiegu nauki małoletniego i sposobu spędzania czasu wolnego, jego kontaktów środowiskowych, stosunku do niego rodziców lub opiekunów, podejmowanych oddziaływań wychowawczych, stanu zdrowia i znanych w środowisku uzależnień małoletniego (art. 5701 k.p.c.);
w sprawach opiekuńczych osób małoletnich sąd z urzędu zarządza odbycie całego posiedzenia lub jego części przy drzwiach zamkniętych, jeżeli przeciwko publicznemu rozpoznaniu sprawy przemawia dobro dziecka (art. 5751 k.p.c. );
w sprawach o kontakty z dzieckiem rozstrzygnięcie może nastąpić dopiero po umożliwieniu rodzicom złożenia oświadczeń, chyba że wysłuchanie ich byłoby połączone z nadmiernymi trudnościami (art. 5821 § 1 w zw. z art. 582 k.p.c.);
sąd wysłucha małoletniego, jeżeli jego rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień dojrzałości na to pozwala, uwzględniając w miarę możliwości jego rozsądne życzenia. Wysłuchanie odbywa się poza salą posiedzeń sądowych (art. 576 § 2 k.p.c.)

Kontakty z dziećmi

Postępowanie w sprawach o ustalenie kontaktów z dziećmi zmierza do ustalenia w jakim
zakresie rodzic, przy którym miejsce zamieszkania dziecka nie zostało ustalone, może realizować swoje prawa i obowiązki rodzicielskie. Doktryna rozróżnia dwa modele postępowania w sprawach o kontakty:
przyczynowo-skutkowy , w którym chodzi wyłącznie o poszukiwanie optymalnych kontaktów, z uwzględnieniem zakresu władzy rodzicielskiej każdej ze stron;
diagnostyczno-terapeutyczny – zmierza do poznania przyczyn braku porozumienia rodziców, skali i przyczyn negatywnego nastawienia dziecka do kontaktów oraz przewiduje wprowadzeniem terapii i mediacji pomiędzy stronami postępowania.
Należy pamiętać, iż uprawniony do spotkań nie może, bez zgody rodzica, u którego dziecko stale przebywa, spotykać się z nim w innych terminach niż te, które zostały określone w postanowieniu sądu. Niejednokrotnie wadliwe, niewystarczająco elastycznie określone żądanie rodzica w zakresie kontaktów, może prowadzić do wzmożenia konfliktu pomiędzy stronami, a przede wszystkim braku możliwości skutecznego egzekwowania praw przez uprawnionego do kontaktów.

Kontakty z dziećmi – czy tylko dla rodziców?

Wniosek o uregulowanie kontaktów z dzieckiem (art. 1136 k.r.o.) mogą złożyć:
– rodzice;
– rodzeństwo,
– dziadkowie,
– powinowaci w linii prostej (ojczym, macocha, mąż babki, żona dziadka itd. oraz rodzice małżonka, dziadkowie małżonka itd.),
– inne osoby, jeżeli sprawowały one przez dłuższy czas pieczę nad dzieckiem.
Powyższe wynika z założenia, iż władza ta powinna być wykonywana tak, jak tego wymagają dobro i interes dziecka. Rodzice jako obowiązani do dbałości o rozwój dziecka, w imię jego dobra powinni dla pełnego rozwoju jego osobowości umożliwić dziecku kontaktowanie się z jego krewnymi i innymi osobami, jeśli łączą je z dzieckiem bliskie więzi, o ile osoby te przedstawiając właściwą postawę i mają korzystny wpływ na dziecko.
Zasadniczo w praktyce najbardziej popularne okazują się sprawy o kontakty dziadków z dziećmi. Przy obecnym jak intensywnym stylu życia, zawodowym zaangażowaniu obojga rodziców dziadkowie coraz częściej partycypują w wychowywaniu dzieci. Zrodzone w ten sposób silne więzi emocjonalne pomiędzy dziadkami i wnukami czynią koniecznym ustanowienie stabilnych kontaktów między nimi, zwłaszcza po rozwodzie rodziców, kiedy opieka jednego z nich została istotnie ograniczona. Sąd Najwyższy podkreśla, że kontakty dziecka z dziadkami mogą wpływać na lepsze wychowanie i rozwój duchowy dziecka oraz sprzyjają kontynuowaniu więzów wielopokoleniowej rodziny.