Specjalizacje

Kancelaria oferuje Państwu szeroki wachlarz usług prawnych skoncentrowanych na interesie klienta oraz jego oczekiwaniach.

Odszkodowania

Zdarzenie powodujące szkodę może wynikać m.in. z wypadku komunikacyjnego, szkody medycznej (błędu w sztuce), szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, deliktu prawa pracy, naruszenia dóbr osobistych.

Podstawową kwestią przy możliwości dochodzenia odszkodowania pozostaje ocena, w jakiej wysokości szkoda powstała. W polskim modelu odpowiedzialności odszkodowawczej istnieje zasada pełnej rekompensaty szkody. Z istoty tej zasady wynika, iż odszkodowanie nie może być nadmierne, w przypadku przyczynienia się poszkodowanego, ulega zmniejszeniu. Skutkiem żądania nadmiernego odszkodowania lub zadośćuczynienia może być częściowe oddalenie roszczenia- a tym samym, częściowe przegranie procesu i obciążanie kosztami postępowania w części również powoda. W świetle powyższego, powierzenie prowadzenia sprawy profesjonalistom, którzy legitymują się odpowiednim doświadczeniem sądowym i pozasądowym w sprawach odszkodowawczych, skutkuje właściwą ocenę zaistniałego stanu faktycznego i uniknięciem wskazanej powyżej sytuacji.
Kolejnym problemem praktycznym przy sprawach odszkodowawczych, występującym już na etapie postępowania sądowego, jest przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. W sprawach wymagających wiedzy specjalnej sąd uzależnia wyrok od treści opinii biegłego. W takim przypadku koniecznym działaniem profesjonalnego pełnomocnika jest analiza opinii biegłego pod kątem przydatności dla interesów klienta, a w szczególności żądanie przeprowadzenia dowodu z uzupełniającej opinii biegłego. Bierność pełnomocnika klienta w tym przypadku może doprowadzić do oddalenia powództwa. Jednocześnie, materia prawa odszkodowawczego jest zagadnieniem na tyle skomplikowanym, iż tylko szczegółowa znajomość zagadnienia pozwala na skuteczną reprezentacje interesów Klienta.

Szkoda w prawie cywilnym- podstawowe informacje
W polskim systemie prawa cywilnego jako źródło zobowiązania związanego z odpowiedzialnością odszkodowawczą można wskazać czyny niedozwolone i zobowiązania powstałe w następstwie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania.
Dla powstania odpowiedzialności deliktowej istotnym jest powstanie szkody w wyniku czynu, a także udowodnienie związku przyczynowego pomiędzy tym czynem, a szkodą. Za czyn uznaje się zarówno działanie, jak i zaniechanie. W polskim systemie odpowiedzialności deliktowej wyróżnia się cztery główne zasady odpowiedzialności. Jest to zasada odpowiedzialności na podstawie winy, ryzyka, zasad słuszności oraz odpowiedzialność gwarancyjna. Naczelną zasadą polskiego systemu ex delicto jest
odpowiedzialność na zasadzie winy statuowana przez art. 415 k.c. Inne zasady odpowiedzialności stosowane są posiłkowo. Dla systemu odpowiedzialności istotne jest, iż podmiot może ponosić również odpowiedzialność za jednostkę, która samodzielnie wykonuje czynność na podstawie powierzenia jej określonych zadań (występuje wtedy konstrukcja tzw. winy w wyborze) oraz jeżeli sprawca szkody podlega bezpośredniemu kierownictwu podmiotu (przykładowo, za pracownika odpowiedzialność ponosi pracodawca). Ustalenie winy osoby podległej będzie oznaczało jej odpowiedzialność solidarną razem ze zwierzchnikiem. Do odpowiedzialności odszkodowawczej można pociągnąć również osobę prawną.

W obszarze deliktów cywilnych wyróżnia się winę umyślną (dolus) i nieumyślną. Wina umyślna związana jest z tym, iż sprawca chce albo świadomie godzi się na skutek w postaci szkody. Wina nieumyślna związana jest z niedbalstwem, którego miernikiem jest pojęcie należytej staranności.
Wskazać należy, iż w przypadku miernika należytej staranności, staranność tą bada się według wzorca określonego in abstracto (co do zasady: abstrakcyjny wzorzec rozsądnego człowiek). W doktrynie rozważa się kwestie wyspecjalizowanych mierników odpowiedzialności w konkretnych sytuacjach obrotu gospodarczego (z uwagi na art 355 k.c. uwzględnia się zawodowy charakter czynności przy ustaleniu miernika należytej staranności). Jednocześnie, jednolity wzorzec należytej staranności nie istnieje, gdyż już przepisy wskazują na stosunki danego rodzaju- a zatem każdy stan faktyczny może stworzyć inny wzorzec należytej staranności. Również określenie co jest nienależytym wykonaniem zobowiązania będzie w dużym stopniu zależało od tego, jakie umowa została pomiędzy stronami zawarta oraz jakie wskazano obowiązki stron.

Szkoda związana jest z dającym się określić uszczerbkiem na dobrach osoby pokrzywdzonego. Na szkodę składa się strata (damnum emergens) oraz utracone korzyści (lucrum cessans). Szkoda może mieć postać majątkową (szkoda na majątku), jak i niemajątkową (szkoda na osobie), przyjmuje wtedy postać tzw. krzywdy za którą poszkodowany ma prawo żądać zadośćuczynienia.
W przypadku odpowiedzialności kontraktowej, jeżeli niemożliwe jest spełnienie pierwotnego zobowiązania lub jeżeli zostało ono wykonane nienależycie, pojawia się roszczenie o naprawienie szkody stąd wynikłej (art. 471 k.c). Przesłankami takiej odpowiedzialności jest powstanie szkody wynikłej z niewypełnionego lub nienależycie wypełnionego zobowiązania i dający się określić między nimi związek przyczynowy. W ramach odpowiedzialności kontraktowej możliwe jest, co do zasady, dochodzenie tylko szkody majątkowej (powyższe twierdzenie jest dyskusyjne, wcześniej wskazywano jego ostateczność, obecnie coraz częściej próbuje się znaleźć podstawy do możliwości dochodzenia szkody niemajątkowej, przykładowo z art. 445 k.c.).Podstawą odpowiedzialności są okoliczności, za które dłużnik odpowiada- co do zasady, oznacza to również odpowiedzialność nie tylko za własne czyny dłużnika, ale i za czyny osób, którym powierza wykonanie zobowiązania (art. 474 k.c.). Również przy odpowiedzialności kontraktowej jej główną zasadą jest wina. Elementem subiektywnym winy jest umyślność lub niedbalstwo w postaci niedochowania należytej staranności.


Facebooktwittergoogle_pluslinkedinrssyoutubeby feather